شعر عاشقانه

چه مي شود همه از جنس آسمان باشد چه قدر فاصله اينجاست بين آدمها چه قدر عاطفه تنهاست بين آدمها کسي به حال شقايق دلش نمي سوزد و او هنوز شکوفاست بين آدمها کسي به نيت دل ها دعا نمي خواند غروب زمزمه پيداست بين آدمها چه مي شود همه از جنس آسمان باشيم طلوع عشق چه زيباست بين آدمها تمام پنجره ها بي قرار بارانند چه قدر خشکي و صحراست بين آدمها به خاطر تو سرودم چرا که تنها تو دلت به وسعت درياست بين آدمها

عکس عاشقانه

سلام

سلام بهونه قشنگ من برای زندگی

آره بازم منم همون دیوونه همیشگی

فدای مهربونیات.چه میکنی با سرنوشت؟

دلم برات تنگ شده بود این نامه رو واست نوشت

حال من و اگه بخوای رنگ گلای قالیه

جای نگاهت بدجوری تو صحن چشمام خالیه

ابرا همه پیش منن اینجا هوا پر از غمه

از غصه هام هرچی بگم جون خودت بازم کمه

دیشب دلم گرفته بود رفتم کنار آسمون

فریاد زدم یا تو بیا یا منو پیشت برسون

فدای تو نمیدونی بی تو چه دردی کشیدم

حقیقت رو بهت بگم به آخر خط رسیدم